Wijngoed Monteberg
MENU
Bezoek En Degustatie
lijn
Het Wijngoed
lijn
Assortiment
lijn
Contactgegevens
lijn
Fotos
lijn
Eerste Onderzoek In 1776
lijn
Activiteiten Kalender
lijn
 
 

Dat de wyndruyven i ndit land niet wel en rypen, naer veel opmerkens, houd myns oordeels ten deele aen de standplaets, ten deele aen de specie of soorte, en ten deele aen den grond, by de volgende voorvallen hebbe ik de volgende opmerkingen gemaekt.

Ten eersten, in ‟t jaer 1776, had ik een perk bereyd om asperges daer in te planten, den grond vier voeten diep uytgehaelt zynde, in den grond doen werpen, ruym twee voeten dikke van rotten tan of run van d‟huydvetters, in ‟t jaer 1777 is er op dat perk een jong wyngaertje van een korrel opgekomen, ik hebbe het laeten groeyen, boven mijn verwagtinge het derde jaer, dat was 1780, heeft er een zwart druyfken op gerypt; in ‟t jaer 1781 waeren er 8 of 10 druyftrossen te weege om te bloeyen, maer in de meymande vriezende, hebben zy, gelyk de bloeyen van veel andere wyngaerden die geen goede standplaets hadden, vernietigt geweest, evenwel hebbender twee druyfkens, die laeter bloeyden op gerypt.

Hier dient aenmerkt, dat indien dit wyngaerdtje in eene warme standplaets gestaen hadde,

dat fyne bloeyen niet vervrosen zouden hebben, maer het staet bloot aen den noorden en oosten wind, 35 stappen noordwest staet een werkstal, 10 stappen zuyde passeert eene beeke, tot proef hier af ziet spectac. de la nature sprekende van het voordeel der goede standplaetsen.

Ik hebbe deze opmerking met zoo veel te meer reden gemaekt, mits ik korts te vooren tot Jemeni wylen Apoteker tot Bergen, een zulk Wyngaerdtje die door een korrel opgekomen was, gezien had, het welk hy my zeyde zeven jaeren oud t zyn, zonder oyt vrugten gedragen te hebben, schoon het stond in eenen ronden bebouwden hof en vervolgens warmen als den mynen.

Ten tweeden, een wyngaerdtakje tot myne zusters gesteken hebbende in ‟t jaer 1773, omtrent kersdag, tegen eenen muer ziende, op den zuyd oosten, waer onder ik om den grond wat op te hoogen, in eenen uygedolven put van vier voeten diep, eerste hadde doen werpen 4 à 5 manden zyntels, of zynders of gebrande smitskoolen, en dan land daer op, zoo heeft er op dat wyngaerdtje den derden zomer daer naer eene mande vol druyven opgerypt, „"t welk van een gesteken takje zoo my dunkt vry zeldzaem is.

Uyt welke twee opmerkingen ik besluyte, dat men, op den zuydkant van de bergskens van dit landschap als den Katsberg, den Kemmel, Zwarten, Roodenberg en andere,

of elk tegen syn huysmueren en stallingen, met deze voorzorge van den grond vier voeten diep uytgedolven zynde, te verbeteren met gebrande Smits kolen of zintels, met rotten tan of run van d‟huydvetters,

of ook met kalkpuyn van oude gebouwen, omtrent twee voeten dik in den grond te werpen, en dan twee of dry voeten versche aerde daer op,

dat men (zeg ik) met voordeel wyngaerden zoude mogen planten, en met regt verhopen dat de vrugten veel beter zullen rypen, indien men daer by nog de goede soorten weet te kiezen, welke ik my niet en vermeete van alle te weten.

De wyngaerden die ik zoude aenraeden van te planten langs huyzingen en mueren, zyn deze volgende.

Zwarte druyve van Corinthen met kleyen bezien. L. Vitis Corinthiaca five apyrena Nr. 3 van Miller.

Witte muscadellen van Burgondien. L. Vitis alba dulcis Nr. 17 van MiIller

De trossen zyn lang, en worden vroeg ryp.

Witte waterzoet, N° 15 van Miller. Vitis praecox acino rotundo albido dulci.

De reden waerom ik deze vier soorten aenraede te planten voor andere, is omdat M. Bradley getuygt dat deze vier soorten van wyngaerden konnen rypen zonder ‟t behulp van eenen muer, haegewys en in d‟ope logt. Vervolgentlyk zullen se nog beter rypen in een warme standplaets.

Hier by dient men nog te voegen, een ander soorte , die schoon zoo vroeg niet komende als de voorgezeyde, evenwel ook nog wel rypt, en uytnemende goed en hoog van smaek is, en die ik kweeke sedert eenige jaeren: dat is de

Zwarte morillon. L. Vitis Praecos Colummella acinis dulcibus nigricantibus N° 3 van Miller

En t is van dezen zwarten morillon, dat men den besten wyn maekt. Dodoneus gewaeght van wyn die ten zynen tyde te Loven en elders in Braband groeyde: maer dat hy onsterk was, dat wil ik wel gelooven: maer den landbouw is sedert veel verbetert.

"De witte druyven, geven maer eenen wyn die nog kragt nog deugd en heeft, die geel komt, en valt voor den volgenden zomer, nog en is schier niet meer in gebruyk, maer den graewen wyn die blinkt als kristal, komt voort van gansch zwarte druyven. Sedert dat er geen witte druyven meer en komen in den wyn van Champagne, dien van de berghskens van Rheims blyft 7 jaeren goed, en dien van Marne wel ligt tot 4 en 5 jaeren enz. "

Derhalven die wyngaerden zoude willen planten in deze landstreken met inzigt van wyn te maeken en behoorde geen ander te planten als zwarten Morillon,

want aengemerkt men in Champagne geenen goede duerzaemen wyn en kan maeken met witte druyven, men hoeft zulks nog min te verhopen, van dat te konnen doen in die landschap dat zoo veel kouder is.

Die nu overvloed van zwarte druyven zoude hebben, zoude daer van wyn die drinkelyk is konnen maeken ofschoon al de druyven niet volkomen ryp en waeren,

naer ‟t voorgeven van M. Macquer, Stofscheyder of Chimist, den welken naer vastgestelt te hebben, dat den overvloed der suykeragtige stoffen (corps muqueux ou sucré) die in alle groeyende zelfstandigheden de zelfde is, noodzakelyk was, om eene wynagtige gisting, of fermentatie voort te brengen,

heeft daer uyt besloten, dat als wanneer de druyven daer af berooft waeren, en dat hun zap niet zoet genoeg en was, dat men zulks konde verbeteren,

mits daer zoete of suykkerstoffen by doende, naer maete van de onrypheyd der druyven voor de gisting of fermentatie,

en dat het bruyn suykker eygenaerdig en goed was tot vervulling van dat voorworp.

Ziet voorder als gy zoud willen wyn maeken de maniere daer van.

Men vint den wyngaerd alderbest (niet door inleggen, ‟t welk Miller met goede reden afkeurt) maer door steken:

men verkiest een volwassen scheut van een ouden wyngaerd, die eenjarig is, met een lit tweejaerig hout daer aen,

die men blad af snyd, men kort het opperdeel van ie scheute,

datse 16 duymen lang blyft,

dus kan men maer eenen steektak hebben van eenen scheut,

men legt dan die steektakken aldus gereed gemaekt, met de onderste eynders in d‟aerde tot april ‟t welk den besten tyd is om te steken:

maekt eerst eenen pyt van vier of vyf voeten diep, en werpt daer in, of gebrand smitskolen, rotten tan of run, of pyn van oude gebouwen,

omtrent twee voeten dik en doet dan omtrent twee voeten en half aerde daer op,

zoodanig dat uwen grond omtrent eenen voet hooger is als den zydgrond,

zet daer uwen steektak in, met den top een weynig naer den muer hellende,

en zoo diep dat de bovenste ooge van den steektak gelyk mag zyn met d‟oppervlakte van den grond: want met 2 of 3 oogen of botten boven d‟aerde te laeten, word de schietende kragt verdeelt.

Den besten tyd om de wyngaerden te snyden, is in het leste van september of begin van october, of als de druyven af gedaen zyn,

men laet niet meer dan vier oogen op de vroome,

en een of twee op de flauwe scheuten; ‟t is best in dezen tyd,

want veel jonge scheuten vergaen evenwel en indiense in den herfst afgesneden worden,

de wonden zullen toeheelen, en de wortels daer door versterkt worden.

 

 

Wyngaerd. F. Vigne. L. Vitis

© Alle rechten voorbehouden aan monteberg.be